4 juni 2008
Mars
Geplaatst door bart in: evolutie
Zo, de Phoenix is geland, en gaat hapjes Marsgrond nemen. Het lijkt erop dat er ijs is op de Marspool, en dat zullen we weten ook. Want waar ijs zit, is water, en waar water is, zit leven. Toch?
Misschien is het handig om even de geschiedenis in herinnering te brengen. In 1976 landden er twee Viking-landers op Mars. Die namen bodemmonsters, en ze vonden helemaal niets. Geen groene mannetjes, geen bacteriën, zelfs een lullig aminozuurtje dat via meteorieten naar Mars was gekegeld, kon er niet vanaf. De straling daar maakt letterlijk alles kapot, zo suggereren experimenten van de Universiteit Leiden. In zand dat wordt blootgesteld aan kunstmatige Mars-omstandigheden, vallen organische moleculen van ellende uit elkaar.
Biologen roepen vaak dat het in het heelal moet bruisen van het leven. Leven is stevig, op aarde zit het letterlijk overal. Dus waarom niet op andere planeten? De werkelijkheid is weerbarstig: zelfs onze betrekkelijk herbergzame buurplaneet, niet extreem warm of koud, omgeven met een atmosfeer, had net zo goed uit de autoclaaf kunnen komen. Misschien als je heel diep graaft, dat er een primitief bacterie-achtig iets te vinden is, dat aan zijn vingernagels boven de afgrond van het uitsterven hangt. Maar ik geloof er niet in.
Advertentie
15 reacties
iknik Says:
4 juni 2008 at 11:54.
E.T.-onderzoekers hebben sowieso een ongezonde obsessie voor water en organische moleculen. Ze zoeken niet naar buitenaards leven, maar naar aards leven op een buitenaardse planeet. Natuurlijk vind je dan niks.
jeorne Says:
4 juni 2008 at 19:44.
waar moeten ze dan naar zoeken? onaards leven? Als je met je marskarretje een beetje rondrijdt en ijs tegenkomt, dan is dat eens even beter bekijken het beste wat je kan doen lijkt me…
jeorne Says:
5 juni 2008 at 12:43.
kristallen kunnen behoorlijk vierkant zijn, zonder dat er intelligentie bij komt kijken.
iknik Says:
5 juni 2008 at 18:58.
Da’s waar. Ik weet ook niet één-twee-drie wat de kenmerken zouden moeten zijn van “leven in zijn algemeenheid”. Maar het lijkt me nuttig om wat meer geld besteden aan het beantwoorden van die vraag en wat minder aan zinloze zoektochten naar water.
jeorne Says:
6 juni 2008 at 11:01.
dat lijkt me een vrij zinloze discussie. Bovendien is buitenaards leven in zijn algemeenheid niet zo interessant. Buitenaards leven waar we daadwerkelijk iets mee kunnen (zoals praten, of ombakken tot big macs) zal dan ook wel een beetje op onszelf moeten lijken.
iknik Says:
6 juni 2008 at 11:28.
Het lijkt mij juist een vrij zinnige discussie. Ik denk dat je met een paar slimme mensen best wat algemenere meetbare criteria kunt verzinnen dan water en organisch moleculen. Bovendien, op zoek gaan naar water omdat we dan in ieder geval leven vinden “waar we iets mee kunnen” is natuurlijk idioot. Dat is net zoiets als je sleutels zoeken onder een lantaarnpaal omdat daar tenminste licht is.
jeorne Says:
6 juni 2008 at 12:39.
‘leven’ is nogal lastig te definieren. Eigenlijk is de vraag hoeveel iets op onszelf moet lijken, voordat we het leven kunnen noemen. Zo onmenselijk of onaards mogelijk leven proberen te verzinnen is dan ook lastig lijkt me. Of je moet iets als siliciumgebaseerde dingeses een nuttige uitbreiding van je zoektocht vinden…
iknik Says:
6 juni 2008 at 13:30.
Natuurlijk herkennen we leven pas als het een beetje op onszelf lijkt, maar waarom zou het in vredesnaam van organische moleculen gemaakt moeten zijn? Of water gebruiken als reactiemedium?
jeorne Says:
6 juni 2008 at 15:42.
dat heeft in ieder geval 1 keer gewerkt. Da’s een betere kans dan nul keer. En als je dan toch een planeet moet uitzoeken om je lelijke ruimtemobiel naartoe te schieten, dan dus maar eentje met kans op water.
iknik Says:
6 juni 2008 at 16:47.
“Dat heeft in ieder geval 1 keer gewerkt. Da’s een betere kans dan nul keer.”
Er is geen enkele combinatie van omstandigheden waarvan je weet dat de kans op leven nul is. En iets dat één keer heeft gewerkt, is niet per se waarschijnlijker dan iets dat nul keer heeft gewerkt. Zeker niet als je maar één poging hebt gedaan. Het is alsof een pinguïn die op zoek is naar buitenantarcticaans leven de wereld afstruint op zoek naar grote, barre ijsvlaktes.
jeornee Says:
6 juni 2008 at 17:12.
klopt, en da’s dan ook meteen het beste wat zo’n pinguin kan doen. Dat het een waardeloze manier is, betekend nog niet dat er een betere manier moet bestaan.
Iknik Says:
10 juni 2008 at 09:38.
Dat is helemaal niet het beste dat de pinguin kan doen. Alleen beweer jij dat dat beest onmogelijk iets beters kan *verzinnen*. Maar er zijn echt biologen, chemici en astronomen zat die hele zinnige dingen te zeggen hebben over zoeken naar buitenaards leven.
Bart Says:
10 juni 2008 at 13:17.
Ja, bijvoorbeeld dat op silicium gebaseerd leven er toch echt niet inzit, vanwege de chemische eigenschappen van dat spul. En supersensationele dingen als zich evoluerende patronen van kernfusie, zoals je in de sci-fi wel eens ziet; wat zouden we daarmee moeten?
