Vandaag iets dat al veel eerder op Bioblog had moeten staan: het essay Can a biologist fix a radio?, van apoptose-onderzoeker Yuri Lazebnik. Hij vroeg zich af of biologen wel op de juiste manier naar hun materie kijken, en onderzoekt dat door de biologische aanpak los te laten op een probleem waarvan de oplossing al bekend is: een kapotte radio.
First, we would secure funds to obtain a large supply of identical functioning radios in
order to dissect and compare them to the one that is broken. We would eventually find how to open the radios and will find objects of various shape, color, and size. We would describe and classify them into families according to their appearance. We would describe a family of square metal objects, a family of round brightly colored objects with two legs, round-shaped objects with three legs and so on. Lees verder »
We houden het nog even stil, hoor. Maar ondanks ons eerder aangekondigde dramatische vertrek, wil ik toch weer af en toe een bioblogje doen. Zonder Iknik vooralsnog, en zeker niet elke dag. Met klem wijs ik daarom op de RSS-feed (dat orange ding rechtsonder), die jullie ervan op de hoogte stelt als er wat te lezen valt. Enige regelmaat durf ik niet te beloven.
Wat ik wel beloof, is dat als ik een keer iets leuks tegenkom als deze intens heerschende Mitose-koekjes (link gefikst met dank aan Krijn), ik dat zeker met jullie zal delen. Tot snel! (Via boingboing)
Goed. En toen restte nog slechts het aanwijzen van winnaars van de de komkommerdierwedstrijd. Een deskundige tweekoppige jury heeft er gisteren twee sixpacks lang over vergaderd, want het was een moeilijke keuze. Een echte poema of Bokito stak er niet bovenuit, maar de kranten stonden wel vol met beesten. Uiteindelijk hebben we vier winnaars aangewezen:
Tycho Herman voorspelde correct de aanwezigheid van een kangoeroe, en krijgt er binnenkort een pluche aandenken aan.
Hanneke en Ionica noemden een giraffe, en ook die is in het nieuws geweest. Ze komen naar jullie toe.
En het meeste Kudos hadden we voor Jeorne, vast reaguurder vanaf het begin en persoonlijk vriend. Had een vreemde de bijtschildpad voorspeld, dan was die zeker de enige winnaar geweest, maar om de schijn van partijdigheid te vermijden hebben we ook een tweede en derde prijs geinstalleerd. Boffen jullie even.
Onze vaste lezers zullen het al gemerkt hebben: het was de afgelopen tijd verdacht stil op bioblog. En dat gaat het blijven, want we maken er een eind aan. Vanwege tijdgebrek, te weinig motivatie, gebrek aan inspiratie en als het nodig is verzinnen nog eens tien van dat soort kutsmoezen. Het ligt in ieder geval niet aan de reageerders, de foto-inzenders en de prijsvraagdeelnemers – integendeel zelfs. De komkommerdierwedstrijd krijgt trouwens nog wel gewoon een winnaar, want belofte maakt schuld.
Everybody Panic! Een ongetwijfeld levensgevaarlijke bijtschildpad terroriseert het plaatsje Diever, tot voor kort vooral bekend omdat Hans Wiegel daar maar niet doodgaat. De beesten kunnen handen, vingers en poten van huisdieren afbijten, dus niet zomaar je handen in het water steken. Als de komkommergeschiedenis zich herhaalt, duikt hij op bij de buren.
Ook voor Bioblog is het vakantie, en daarom doen we het rustiger aan. Maar het was wel weer tijd voor een update over onze komkommerdierwedstrijd. We hadden andermaal een ontsnapte rattenslang (waarom halen die beesten altijd het nieuws? Ik heb ook wel eens een ontsnapte poes in mijn huis. Nou en?). De voorkeur van de tweekoppige jury blijft uitgaan naar dieren in Nederland, maar deelneemster Cessa had ingezet op de beloega-walvis en kijk nou toch eens. De winnaar van deze week is de zwerfspin uit Tilburg, vooral ook omdat er follow-ups verschenen over hoe het nu met hem gaat. De gele trui gaat naar Carin Smit en KimZ, die allebei een spin voorspelden.
Babymuisje Xiao Xiao (overigens niet de muis op de foto) is geboren uit somatische cellen die met biochemisch kunst en vliegwerk zijn geherprogrammeerd tot zogeheten iPS-cellen: Induced Pluripotent Stem Cells. Voor wie dat te moeilijk vindt: Xiao Xiao is een kloon. Hij is zelfs een veel slimmere kloon dan Dolly ooit was: genetisch identieker aan de donor, en hopelijk ook met minder bijwerkingen. Dat laatste zal nog moeten blijken, maar stelt u zich maar in op veel gelul over mensen klonen in de media, de komende weken. Voor wat commentaar vanuit de stamcellenwereld geef ik het woord aan onze vaste reaguurder Piet, want die zit op stamcellen.
Vakantie, freelancewerk te doen, Iknik heeft ook geen zin en ik moet ook nog blokken voor mijn theorie-examen. Kortom: vandaag moeten jullie het even stellen met een linkdump. Wired heeft een top 10 worst evolutionary designs. Mijn persoonlijke favoriet: de piemel-clitoris van vrouwelijke hyena’s, staat er gelukkig ook bij.
Kennislink heeft een lijstje met zomerboeken opgesteld, en mijn boek staat ertussen. Je kan op de site stemmen op je favoriet, en als je dat doet maak je kans op een extragratis boekje over hersenfabels. Geen idee wat ik ermee opschiet als ik die verkiezing zou winnen, maar voor wie toch al kans wou maken op dat boekje: doe je ding. Stemmen kan tot aanstaande donderdag.
Een nieuw klauwaapje uit de Amazone. Het Mura-aapje, noemt de media het.
Het hele punt van nieuwe apensoorten is dat ze bijna nooit meer ontdekt worden. De wereld is al behoorlijk grondig uitgekamd, de bulldozers van de beschaving rukken steeds verder op, en juist apensoorten zijn zo high-profile dat de rimboe-indianen ze weten te verkopen aan de Marc van Roosmalens van deze wereld.